Gwen van Houwelingen (Nederland, 1994)
Ieder schilderij is een herinnering. Ik schilder om te herinneren en ik herinner door te schilderen. Het is voor mij onderdeel van hoe ik grip krijg op mijn eigen brein en emoties. Mijn werk komt voort uit waar ik ben geweest, wat ik heb gehoord, wat ik heb gezien, hoe ik me voelde op een plek. Een schilderij is als een bladzijde uit een visueel dagboek, een ijkpunt dat vertelt wie ik was op een bepaald moment in de tijd. Maar eigenlijk denk ik dat wat we ons herinneren meer zegt over wie we nu zijn dan wie we eerder zijn geweest.
Ik ben geïnspireerd door de avond en de nacht, de schemer, het donker en de lichtpunten, de doodgewone schoonheid van de dagelijkse dingen, poëzie en proza, uitgestrekte weidse luchten, het wad, gemeenschap, scherpe contrasten en reflectie – in de breedste zin van het woord.
Sinds ik in 2023 naar Frankrijk verhuisde ben ik mij serieuzer bezig gaan houden met schilderen; waar mijn creatieve praktijk zich eerder moest voegen naar mijn andere bezigheden en verantwoordelijkheden, zo is schilderen nu mijn voornaamste activiteit geworden. Ik kan me eigenlijk bijna niet meer voorstellen dat het ooit anders is geweest.
Ik werk graag met acrylverf omdat haar snelle droogtijd mijn ongeduldige brein kan bijhouden; ik dwing mezelf soms ook om te werken met olieverf omdat haar trage droogtijd me geduld aanleert. Daarnaast werk ik graag met aquarel, kleurpotloden, stiften en pastel, al dan niet in combinatie.
CV
2025
Deelnemer kunstfestival Art Patrimoine Luxeuil-les-Bains
Derde prijs live schilderwedstrijd “Les artistes dans la rue” Plombières-les-Bains
Solo expositie “Mes yeux restent les mêmes” Episome Monthureux-sur-Saone
